krisnor - Design by Julie Viktoria Design by Julie Viktoria Design by Julie Viktoria

 

Jøss, kor blei hausten av? Eg trudde igrunn sommaren var over, men i dag var det så varmt at eg måtte bytte til maxi skjørtet mitt som dekte dei hårete leggane mine. Også eg som ville ha haust, kulde, raude blad på trea og regn. Herregud, korfor ønsker eg egentlig det?

Men, no er jo Aron begynt å bli stor gutt og kreve meir mat. Og sidan eg har i lita husmor i meg elskar eg å late maten sjølv. Når eg var gravid lurte eg på om eg kunne lage babygraut sjølv, og begynte å google litt. Herregud... Så klart kan ein jo det, det er jo latterlig enkelt. Og som eg tidlig lærte så er det grupper for alt på facebook. Så visst du vil lage babymat sjølv anbefalar eg gruppa ''hjemmelaget babymat''. Men, no er eg ikkje ein person som likar å lage ting etter oppskrift, kanskje brukar eg oppskrift første og andre gangen, men etterkvart finner eg som oftast min egen vri. Så eg har litt lyst til å dele litt babymat oppkrifter her inne eg. Eg syns tross alt det er så kjekt, også er det jo egentlig utrulig enkelt.

Når dei skal begynne å smake fast føde er det lurt med smaksprøver av ein ting om gangen. Eg laga masse smaksprøver og fryste ned i isbitformer eller eingangs shotteglass eg fant på rema (passande til babymat, ja...). Og det fine med det er at eg har ein god del igjen av enkelte ting. Så i dag fikk Aron ei smørje av diverse smaksprøver. Det har ikkje nåke navn. Eller, kanskje vi kan kalle det smørja?

 


 

Smørja

1 ss havremel

1/2 ss kokosolje 

2-3 ss bananmos

1 terning eple- eller pæresaft (vatnet etter eg har dampa)

1 terning aprikosmos

1 terning squashmos

3-4 ss søtpotet

0,5 dl kokosmelk

1 minutt i mikroen og voila. Falt i god jord med Aron vertfall. Banan kan vere litt hard for magen til dei små, så obs på det. Godt moden banan er mildare, så anbefalar det. Kan godt koke det og! Masse næring i og.

 


 

Det blir ein god del, så du kan godt sette resten i kjøleskapet i ein lufttett boks eller fryse ned!

15.09.2016 // 20:46 // Babymat

KOMMENTER HER (0)



Sidan sist

 

Heisann! I dag skal eg faktisk skrive eit innlegg og fullføre det. Eg har faktisk ikkje blogga sidan juni, men tida har virkelig flydd forbi. Veit du, til større dei blir - til meir arbeid blir det med dei. Så eg har å henge fingrane i, foråsidetsånn. Men ja, sidan sist?

Pokemon go blei lansert og tok verden med storm. Eg blei tatt sånn halvveis med storm, eller, egentlig ikkje det ein gang. Eg fanga nåken pokemons, blei busta i å fange pokemons (drit flaut...), joina eit team og prøvde meg på gym. Egentlig bør eg berre slette appen, for eg har fullstendig mista interessa allerede.

Eg klipte av meg alt håret mitt og savnar det sårt. Ikkje meir å seie om den saken...

Aron er døypt. Eg vil egentlig ikkje anbefale å døype ein 5 måneder gammal baby. Kirka, presten, musikken, folka... Alt var kjempe skummelt, og resten av dagen syns Aron var veldig travel. Men det blei ein kjempe fin dåp. Dessuten skal vel sånt vere litt travelt?

Aron har fylt heile 6 månedar. Eh, lille babyen min? Kor blei du av? Han drar seg rundt på golvet, eter mat, drikker av vatnet mitt, prøvar å krype... Vel, han er blitt veldig stor!

Okei, så egentlig har det ikkje skjedd nåke særlig? Bortsett frå at dagane er hektiske, eg alltid er utslitt og aldri får gjort nåke har tida flydd forbi uten at nåke spesielt har skjedd. Men eg har lyst til å prøve meg litt på blogginga igjen. For det er jo så kjekt! Også må eg gjere nåke for meg og, eg kan ikkje berre vere mamma Kristine.

 



Eg skal komme sterkare tilbake. Men først skal eg legge meg inntil den lille klumpen som allerede sover søtt i senga mi *BANKIBORDET* og få meg litt søvn før det braka laust igjen i måra. Før våkna eg til prating og smiling. No våknar med til armar og bein i ansiktet, gledeshyl, kjefting fordi rommet fortsatt er mørkt (halloo, når Aron våkna skal jo dagen starte med ein gang!) eller ein finger i nasa. 

15.09.2016 // 00:03 // Mammatilværelsen

KOMMENTER HER (0)



Når klokka er 02 og tankane begynner svirre

 

Når du er mamma og klokka er 02 er det mangen tankar som svirrar gjennom haudet. Vil han stå opp klokka 5 i måra? Våknar han om ein time for å vere urolig resten av natta? Korfor er jorda rund? Skal eg shoppe litt på nettet? Kortid var sist eg vaska håret? Og med ein gang du begynner å lure på ka som er meininga med livet er det på tide å sove.

 


 

Eg irritera meg over senga mi, som eg var så dom og kjøpte på jysk. Billig og bra tenkte eg, heilt til senga var i hus. Vel, eg handlar ikkje meir der for å seie det sånn. Vertfall ikkje i Førde, for der har eg vert og klaga så mangen gangar at eg tørr meg ikkje inn igjen. Men når ein kjøper ei kontinentalseng som ein ikkje kan ligge i midten i? Nei... Og når ein heller ikkje får tilbake pengan så ein kan kjøpe seg nåke meir brukande, ja då blir ein faktisk sur. Det som skjer når du ligger i midten i ei seng frå jysk er at det vil forme seg ei stor grop. Så her ligger eg, lys våken på kanten av senga for og ikkje lage i grop og irritera meg over det domme kjøpet eg gjorde for nåken månedar sidan. ''Vanligvis ligger ein to stykker i ei dobbelseng, og då vil ein ligge på kver si side og det vil dermed ikkje bli nåke grop i midten!'' Javell, men eg er singel og kjøpte dobbelseng så eg faktisk kunne ligge i midten og breie meg utover. Er det ikkje lov å vere singel lenger?

Men no kjenner eg at auga endelig begynner å bli tunge. Så eg skal legge vekk pc'en og slurpe i meg det lunka vatnet mitt, også skal eg legge meg til og sove. Tenk om vatnet frå springen faktisk kunne blitt kaldt nok? Det er drømmen! Også skal eg prøve å holde meg unna midten av senga så klart. Ein dag detter eg sikkert gjennom senga og våknar på golvet fordi eg var uheldig og rulla inn mot midten.

11.06.2016 // 02:42 // Kvardag

KOMMENTER HER (1)



Aron har fått sin første leike!

 



Aron høyrer på favoritt musikken sin og sprella i vippestolen. Dyrene i Afrika, hjulene på bussen, fem små apekatter og bæ bæ lille lam er nåken av favorittane om dagen. På søndag er han 3 månedar allerede og han er jo blitt så stor! Han har snart vokst ut av bagdelen på vogna allerede!? I går var vi og handla nye kle til han sidan han vokser som ugrass og 56 må pakkast vekk no! Han fikk og sin første leike (som vist på bildet over) som han elskar, så no er han virkelig stor.

No skal vi pakke med oss babygymmen, leiken og litt anna dill og reise på trening. Eg er spent på om han skal la mamma trene i dag, haha.

09.06.2016 // 13:10 // Kvardag

KOMMENTER HER (0)



Travelt å vere baby på sommaren

 

Visste du at å legge ein baby er ikkje berre å legge den i senga, synge ein vuggesang og dytte inn smokken? Vertfall ikkje her! Eg er sliten allerede før eg begynner, så i dag seier eg meg fornøgd med 1-0 til meg. Aron sover søtt i si ega seng (som er klint inn til mi med eine sida av) og eg har puppen fri. Eg føler igrunn eit press på å nevne kor deilig det er med sol og varme ute, men i dag har vi faktisk prøvd å holde oss inne for å unngå den sommaren. Det er travelt å vere baby på sommaren. Så at det er meldt kaldare vær framover er både eg og Aron glad for! Men i helga har vi i det minste vert flinke å nyte dagane ute.
 


Det gigantiske ''plaskebassenget'' eg absolutt måtte kjøpe til han som han forøvrig har dyppa tærne i ca 3 gangar til sammen. Mhm, eg trengte virkelig det... Og UV teltet kunne eg ha skreve 10 sider om kor håplaust det er å slå sammen!
 

På søndag er Aron 3 månedar allerede og han er ikkje lenger ein liten nyfødt og rolig baby. Han holder mammaen sin veldig opptatt om dagen og eg blir meir og meir sliten på slutten av dagen for kver dag som går. Det nye store er å hoppe på den bolledeiga eg har av ein mage. Også har han endelig lært seg å vippe sjølv i vippestolen! Pratar som ein foss gjer han og, skravla går jo dagen lang.

No skal eg snart snike kosen vekk frå ansiktet hass og legge meg til å sove. Visst eg er heldig får eg meg nåken timar med sammenhengande søvn, visst ikkje så er eg så heldig at eg knapt får med meg amminga sidan det blir gjort omtrent i halvsøvne. Herregud så heldig eg er som får både sovne og våkne til den vakre babyen kver dag!

06.06.2016 // 23:18 // Kvardag

KOMMENTER HER (0)



Pluttselig var det sommar igjen?

 


 

Pluttselig var det sommar igjen? Reiste på trening i dag og det var kanskje først etterpå eg innsåg kor heitt det var ute - takk gud for at eg har aircondition i bilen. Før eg reiste heim tenkte eg å stikke innom europris for å kjøpe med eit lite plaskebasseng. Eg seier det igjen - eit lite. Eit som eg og Aron kan dyppe tærne i når det er veldig heitt. Det var masse større enn forventa. Det kosta jo berre 179,- !? No står vertfall det lille plaskebassenget klart og uv teltet (det minst brukarvennlige uv teltet eg har vert utfor...) er leita fram så i måra bør det vere fint vær!

No ligger Aron og sover. Eg har for første gang lagt han i eiga seng. Senga står vel og merke heilt inntil mi med eine sida av men det blir stusselig å legge seg i kveld. Eg har fått i meg mat og er klar for Paradise hotel finale. For første gang veit eg ikkje ken som vinner så det er faktisk litt spennande!

02.06.2016 // 22:57 // Kvardag

KOMMENTER HER (0)



Eg hadde aldri trudd eg skulle bli ein sånn mamma...

 

Eg hadde aldri trudd eg skulle bli den mammaen som sitter ein time etter ungen er i seng og berre ser forvirra rundt seg ho ikkje veit ka ho skal finne på. Joda, eg har kle i maskina, tallerkena på bordet og eg kunne virkelig trengt ein dusj. Men av ein eller annen grunn dusjar eg aldri når eg har god tid på kvelden, neida, eg likar bedre å dusje på 30 sekund når Aron sitter utalmodig i vippestolen på badet og ser på. Nei, eg heller forstår ikkje logikken bak det...

Det er masse eg aldri hadde trudd skulle skje som faktisk skjedde. Eg hadde aldri trudd eg ikkje skulle slutte å ta med sminke i veska og fikse på den iløpet av dagen. Eg hadde aldri trudd at amming skulle bli det mest naturlige i verden for meg - eg slenger ut puppen kor som helst, ja, slenger (ammepuppa er ikkje like faste i fisken som dei ein gang var, dermed blir det fort slenging). Eg hadde aldri trudd eg kom til å miste kontakta med så mangen som eg faktisk har gjort. Eg hadde aldri trudd eg ikkje kom til å greie å prate om anna enn Aron. Eg hadde aldri trudd eg kom til å føle meg så knytta til babyen min at eg ikkje tørr la nåken sjå etter han for meg. Eg hadde aldri trudd eg kom til å bli så hønemor. Eg hadde aldri trudd eg kom til å bli ei sånn mamma!

''Eg skal aldri bli ein sånn mamma som aldri trenar eller tar vare på kroppen sin, har eit hår som er på halv 8 og sluttar å bruke sminke''. Eg berre seier det, akkurat no er eg litt av eit syn. Høyrt om ammehår? Står til alle kantar! Ja, bortsett frå dei som ligger igjen i senga sidan eg pluttselig mistar så masse hår. Ei treningsøkt no og då kunne eg sikkert greid å presse inn, og for å vere ærlig så tenker eg ofte på at det skal eg gjere. Men herregud så tungt det er å berre komme seg opp frå golvet! Etter eit svangerskap der eg gjekk opp over 20 kg og raste av meg mesteparten ganske kjapt etter fødselen så er det rimelig slapt. Sminke har eg faktisk gløymt ka er. Før eg blei gravid brukte eg 2 timr på å sminke meg, HAHA, i dag brukar eg 5 minutt om eg har god tid. Kliner litt fundation i ansiktet før eg må springe, tar maskara på auget mens eg prøvar å holde ein utalmodig baby rolig ''det går bra, vennen, mamma er her. Mamma skal berre ta på seg litt maskara, jaa, mamma skal berre ta på seg litt maskaraaa. Mamma ser ikkje ut skjønnar du, så ho må sminke seg litt så ho ikkje skremmer vekk alle vi møter på, ikkje sant? Jaa, mamma må stelle seg så ho ikkje skremmer vekk alle vi møter på!''. Er eg den einaste som gjentar alt to gangar?
 



 

Men, ting forandrar seg. Til tross for at eg store delar av tida ser ut som eit kråkereir så er eg lykkelig. Aron smiler når han ser meg, så, så forferdelig kan eg vel ikkje sjå ut... Sjølv om magen er full av strekkmerker og har fått seg eit fint heng, eg nesten aldri sminkar meg, har hårete leggar, rompa er flat som ei pannekake, eg aldri kan gå med laust hår og ammehåra står til alle kantar når eg har håret i hestehale og eg aldri har tid for meg sjølv så er eg lykkelig. Eg elskar å vere mamma, og Aron kunne ikkje komt inn i livet mitt på eit bedre tidspunkt. Eg ser ikkje etter mannfolk uansett, så det at eg ser... skummel ut mesteparten av tida gjer meg ingen verdens ting sånn sett. Men er det nåke eg kunne ønske eg hadde gjort før fødselen så må det vere at eg hadde klipt håret. Langt hår og baby går faktisk ikkje ilag. Og det å planlegge ein tur til frisøren med ein liten baby - HAHA.

Eg hadde heller ikkje trudd eg kom til å springe fram og tilbake mellom sofaen og senga 150 gangar for å sjekke at han pustar heller. God natt!

27.05.2016 // 23:14 // Kvardag

KOMMENTER HER (1)



Eg gjorde to øvelsar før eg planta rompa i sofaen

 

Klokka er snart 19 og Aron sover som ein stein. Klokka 19 pleier eg å ta kveldsstellet så han er klar for natta når han skulle finne på å sovne. Så no sitter eg egentlig berre og ventar på at han skal våkne. Treningsmatta er rulla ut, så eg går litt fram og tilbake frå sofaen og treningsmatta. Okei, det er rein løgn. Eg gjorde to øvelar før eg planta rompa i sofaen - har ikkje flytta meg etter det...

Er det berre her det er nydelig vær i dag? Eg var forbered på ein ute dag der eg kunne drikke iskaffe, og Aron kunne sprelle i vognbagen vedsida av meg, men han var tydeligvis ikkje enig. Sikkert like greit sidan ingen av shortsane mine er spesielt flatterande på ein kropp som raste av seg over 20 kg etter svangerskapet, ikkje har eg bikini heller.
 


 

Men no har ein liten krabat begynt å strekke så vidt på seg. Ønsker alle ei god helg!

27.05.2016 // 19:00 // Kvardag

KOMMENTER HER (0)



Du er lykka mi

 





Aron har nettopp sovna og eg har slengt beina på bordet. Titta nettopp inn, og med beina på dyna var han endelig fornøgd sovna. Vi har hatt ein kjempe koselig kosestund før han tok kvelden. Det er den beste følelsen i verden å sjå at han er fornøgd, avslappa og berre har det godt. Når han ligger og ser på meg og smilar. Hekla ei rangle til han i går. Okei, det er ingenting som lagar lyd så det er vel teknisk sett berre ein mjuk ring som han kan holde på. Men han er blitt kjempe flink. Eg er jo verdens stoltaste mamma, og blir stolt om det berre er ein rap han får opp. Er det nåke som kan gjere deg lykkeligare enn din egen baby?

26.05.2016 // 22:37 // Kvardag

KOMMENTER HER (1)



Kosedag

 

Heisann! I dag skinner sola og eg og Aron er inne. Det er sånn vanskelig temperatur så gjer at eg syns det er akkurat litt for kaldt til å gå ut med han. Fordi den lille nyskjerrig peren vil ikkje berre ligge i vogna si om han er våken og vogna står i ro, og sidan han ikkje skal vere i sola er det litt for kaldt i skyggen. Og sidan eg har vondt i magen orkar eg ikkje gå tur. Så då sitter vi her då, han i vippestolen og eg i sofaen. Eg har til og med tatt dyna mi ut på sofaen, den deilige, nye dundna mi. Korfor har eg nåken gang hatt fiberdyne? Denne dyna bråkar og lagar sånn koselig lyd!

 



Så no skal eg gå tilbake til å kose med den lille goingen min som har litt sovenekt i dag. Kosedag, rett og slett!

25.05.2016 // 13:13 // Kvardag

KOMMENTER HER (1)



Beina på bordet og Skam

 

Aron har hatt fullstendig sove nekt i heile dag og berre hatt nåken duppa, så han slokna rimelig kjapt når eg la han. Så eg har fått laga meg ein bedre kvelds og sitter med beina på bordet og ser på Skam. Herregud, alle pratar om den serien så det var på tide eg sjekka den ut. Det ser i det minste ut til å vere bedre enn Hotel Cæsar!

 



Okei, det er faktisk ein time sidan eg begynte på innlegget. Er det lov å skylde på ammetåka når ein skriver 1 ord i minuttet og egentlig berre stirrar tomt på skjermen fordi ein egentlig ikkje veit ka ein skriver? Haha, eg tullar ikkje når eg seier at haudet mitt ikkje fungerar for tida! Så eg trur eg skal ta kvelden og legge meg inn i senga til lille snuskelusen min som allerede sover søtt. 

23.05.2016 // 00:17 // Kvardag

KOMMENTER HER (0)



2 månedar alt?

 

Om under 3 timar skal vi ut av huset. Aron tar sin første lur og eg ser på serie og bloggar. Egentlig burde eg nytte tida til å stelle meg, rydde og ordne klesvasken. Men så er det så godt å sitte, ikkje sant!? Det er stor forskjell på ein nyfødt baby og ein baby på 2 månedar, for det blir faktisk berre meir og meir travelt. Aron smilar, pratar, kjeftar, slår rundt seg med armar og bein og sprer så masse glede. At han for 2 månedar sidan var ein liten klump som låg på brystet mitt og kosa seg er uvirkelig å tenke på når han i dag ikkje har tid til å ligge på brystet mitt fordi han skal få med seg alt som skjer rundt seg.

 



No skal eg få rompa ut av sofaen og komme meg i dusjen.mens eg fortsatt har mulighet til det. Håpar alle får ein fin søndag vidare!

22.05.2016 // 12:37 // Kvardag

KOMMENTER HER (1)



Let' hit pause for a while

 

Dette hadde eg aldri trudd om livet mitt for 1 år sidan. For 1 år sidan var eg ulykkelig, men klistra på meg eit smil og lurte nok dei fleste trill rundt. Spørsmålet om meninga med livet rullerte i haudet mitt daglig. No sitter eg og ser på den nydelige babyen min som sover framfor meg. Han er blitt så stort alt!? Tida flyr forbi, dagane går så fort at eg ikkje veit kor dei blir av. Men herregud så herlig det er, eg ville ikkje bytta det ut med nåke. Aron får meg til å smile så eg bobla over av lykke.
 



 

På tirsdag feirte vi Aron sin første 17. mai. For første gang forsov eg meg ikkje til toget, haha. Det var kjempe kjekt å sjå på toget med ein sovande Aron i vogna. Alt i alt var det ein kjempe koselig dag med masse god mat ilag med familien. Tanken på at til neste år spriner han rundt gjer at eg nesten får tårer i augene. Lille gutten min, tida går så alt for fort! For 2 månedar sidan var han ein liten nyfødt baby, i dag smilar han, pratar, kjeftar og trenger ikkje lenger støtte til nakken sin. Stopp tida!

20.05.2016 // 17:33 // Kvardag

KOMMENTER HER (2)



Du gjer meg lykkelig!

 

Når ein har ein liten baby i hus blir det fort litt amming på natta. Eg så heldig at eg har ein baby som sover stort sett heile natta og berre våknar for mat innimellom. I natt var klokka 4 når eg våkna for andre amme runde. Etterpå var eg klar for å sove igjen, men våkna fort av ein smørande blid Aron som låg og sprella og smilte vedsida av meg. Eg såg på klokka som ikkje hadde blitt stort meir. Men ka gjer ein når ein liten baby har bestemt seg for å starte dagen rundt 4 på natta? Vi blei liggande i omtrent 2 timar å kose, tulle og prate. Heldigvis sovna han igjen og eg fikk sove til 09:30 (med matpause så klart).

 


 

Herregud så trøtt eg er når eg våknar så tidlig og det ikkje er snakk om å få lov til å sove, men når eg ser bort på ein smilande baby så våknar eg fort. Eg hadde aldri trudd dette om livet mitt for eitt år sidan. Eg hadde aldri trudd det ville vere så altoppslukande å bli mamma. Den lykka Aron får meg til å føle har eg aldri kjent på før.

No sitter Aron i den nye vippestolen sin og tar sin første lur. Han var så lys våken i vogna at eg var sikker på han ikkje ville sove. Men slokna jo innen 2 minutt etter eg satt han i vippestolen. Senebetennelsen i kneet er endelig begynt å komme seg, og ankelen er bedre så det frista å prøve seg på ein trilletur i dag. I går prøvde vi oss på ei sånn koselig treningsøkt på golvet der eg skulle bruke Aron underveis. Det falt ikkje i smak med Aron, og når eg kom til pushup nummer 10 måtte eg berre gi opp. Det ser jo så koselig ut på instagram videoar... Men eg nektar å gi opp, så om nåken har tips om kjekke øvelsar ein kan gjere med baby så skrik ut!

01.05.2016 // 12:48 // Kvardag

KOMMENTER HER (0)



Lenge sidan sist!

 

God morgen! Drog meg ut av senga til slutt. Men det er så nydelig vær ute og med ein smilande Aron vedsida av meg var det ikkje nåke problem å våkne. No sitter han i den nye vippestolen sin og smilar mens eg sitter her. Det var visst ikkje heilt enkelt å forstå vippestolen, men når mamma vippa den var det litt kjekt. Når eg fant ut eg skulle kjøpe vippestol måtte eg jo nesten ha Babybjörn sin sidan den er ergonomisk, så eg blei kjempe glad når eg fant ein i nydelig babyblå på lekmer.

 



 

Dagane flyr egentlig forbi, sjølv om vi ikkje gjer nåke spesielt. Eg har senebetennelse i kneet og vrikka foten for 2(?) veker sidan så trilleturar har eg lagt på hylla til det går over, for eg veit kor seig den senebetennelsen er å bli kvitt. Men han blir jo større, og krevar meir oppmerksomhet og underholdning. Tida går så alt for fort! Her ein dag tok eg faktisk på han ein pysjamas i størrelse 62!! Men når det er heildressar med fot så blir dei fort litt ''mindre'' i størrelsen då. Men han brukar fortsatt litt i 50, sjølv om han brukar mest i 56.

Men no skal eg kose med babyen min! Håpar alle får ein fin dag og nyter den nydelige dagen vi har fått. Okei, eg såg nettopp ut vinduet og såg at det var fullstendig overskya, haha...

28.04.2016 // 08:26 // Kvardag

KOMMENTER HER (1)



Kor blir det av tida?

 

No ligger Aron og sover i babynestet på soverommet rett vedsida av her, og eg springer og ser etter heile tida at han pustar og ikkje har fått teppe eller dyne over ansiktet. I dag våkna eg som vanlig til Aron som romsterte vedsida av meg og ville ha oppmerksomhet. Når han ikkje sovnar etter litt mat, betyr det at det er på tide å sleppe inn morgensola så han kan få smile og prate til mammaen sin ei god stund før vi står opp. Verdens beste måte å våkne på? Uten tvil!

 


 

Vi reiste og henta babygymmen eg bestilte, handla litt og akkurat når vi skulle til å reise bestemte Aron at han ikkje kunne vente til vi kom heim med å ta lunsjen. Takk og lov at eg køyrer bil og kunne sette meg bak i bilen og amme han. Ikkje takk og lov for at eg ikkje har sota ruter på bilen og det var fritt innsyn inn... Heldigvis er eg blitt ganske vandt til å slenge fram puppen både i tider og i utide no!

Egentlig bør eg nyte den etterlengta aleinetida eg får no når Aron sover i nestet sitt, men etter 1 måned med omtrent ingen aleinetid begynner ein nesten å lure på ka ein skal gjere på når ein får den etterlengta aleinetida. Den blir mest nytta til å ete sjokolade og å drikke cola, av og til vaskar eg litt kle, tar meg ein dusj eller ryddar litt.

Aron var foresten 1 måned på tirsdag. Tida går så alt for fort, og han har allerede vokst og forandra seg masse sidan føldselen. Eg greier nesten ikkje følge med. Den lille gutten min har allerede smilt lenge, ''prata'' og er utrulig sterk i nakken. Sidan vi er litt treige var i dag første gangen vi trente skikkelig på å ligge på magen. Eg berre venta på at han skulle bli sint på meg, men har storkosa seg. Det er kanskje ikkje så vanskelig å skjønne at eg er så stolt over babyen min at eg nesten sprekker.

14.04.2016 // 14:28 // Kvardag

KOMMENTER HER (1)



Velkommen til verden, Aron

 

Dei siste vekene har flydd forbi og eg har ofte tenkt på at eg skulle ha slengt inn eit innlegg, men med ein baby som helst ikkje vil vere andre plassar enn med meg så har det ikkje vert så enkelt. Prøvde faktisk nettopp å legge han ned etter han hadde sovna på meg, men innen den første setninga var skreve, hadde han våkna og ville op igjen til mammaen sin. Så no skriver eg med ei hand mens han sover på meg.
 


 


 
 
Den 12. mars kom Aron til verden. Eg fikk verdens nydeligaste baby på brystet mitt etter ein hard fødsel og alle smerter var gløymt. Tårene trilla når eg såg dei store, brune augene titte opp på meg. Eg er så forelska i den lille blidfisen min som er 3, snart 4 veker gammal. Den første veka nekta eg å gi han ifrå meg eller legge han ned, så no er han godt vandt til å vere med mammaen sin heile tida. Unntaka er trilletur, biltur og på stellebordet. Men tida flyr, og før eg veit ordet av det vil han ikkje lenger kose med mammaen sin heile dagen, så eg nyter det så godt eg kan!

Formen min etter fødselen har ikkje vert den beste. Blei mest sannsynlig brudd i halebeinet under fødsel (ingen på føden høyrte på meg, så blei aldri tatt røngten), og eg var mykje slapp, og omtrent 2 veker etter fødselen fikk eg høg feber eg låg strak ut med i 2 veker. No føler eg meg heldigvis masse bedre! Eg har meir energi, halebeinet er masse bedre enn det var og bekkensmerter har eg merka lite til. Så vi er så smått begynt å prøve oss på trilleturar, og vi kosar oss like masse begge to.

No har Aron sovna på brystet mitt, og eg vurderar sterkt å gi etter eg og. Egentlig hadde eg veldig lyst på eit glas iskald cola (kjøpte flaska på mandag men har fortsatt ikkje rekt å røre den, haha), men det ser ikkje ut som det skjer med det første. Eg skal prøve å ikkje vere like fråværande framover så eg har vert til no. Visst eg er flink å blogge, så er eg kanskje litt flinkare å ta fine bilder av Aron med speilreflekskamera (som eg forståviidt har rota vekk...), nåke eg har vert alt for dårlig til i det siste.

Følg meg på instagra for litt hyppigare babyspam - kristinenordstrand.

06.04.2016 // 10:10 // Kvardag

KOMMENTER HER (0)



Fortsatt gravid?

 

Gjett om eg var skuffa når eg stod opp i dag og innsåg eg fortsatt var gravid. Eg pressa ikkje i meg chilli, ananas, rømmegraut med kanel, lakris og lakrisrot te i går berre for moro. Ute er det heldigvis komt masse snø, så etter ein kaffikopp eller to skal eg prøve å dra på meg vinterskoa og måke litt snø. Desperat etter å få fart på sakene? Eg lengtar sånn etter å få tilbake kroppen min og ikkje minst å møte babyen min.

 


 

I dag var det utrulig godt å endelig få sove ut. Klokka viste 09 eit eller anna når eg sperra opp augene og gjorde nåken tapre forsøk på smertefrie bevegelsar. Så klart mislykka, men det var eit tappert forsøk og det er alt som teller. Men eg kom meg ut av senga og har nytt ein stille og fredlig morning med god frokost heilt aleine. Eg bør vel kanskje sette litt ekstra stor pris på desse stundene før eg har ein liten baby i armane mens kaffien blir kald og frokosten blir gløymt.

Eg blir faktisk meir og meir hoven i kroppen. Det er direkte ubehagelig å bøye fingrane. Så etter eg har somla meg ut for å måke snø skal eg legge meg i badekaret og skru på boblene - har høyrt det kan hjelpe om ein har vatn i kroppen. Heldigvis er det ikkje lenge igjen, og eg er så spent på å sjå korleis formen på føtene og hendene mine egentlig ser ut. Når eg tenker meg om er eg litt usikker på om eg får på meg skoa når føtene er så hovne. Kor blir det av den berømte gløden alle snakkar om?

26.02.2016 // 12:48 // Graviditeten

KOMMENTER HER (1)



Days like these

 

To dagar på rad!? Eg må vere meir overtrøtt enn eg var klar over. Har nemmelig vert våken sidan 07:00 i dag, og har sove kanskje 4-5 timar i natt, og eg kjenner eg trenger ca 10 koppar kaffi. Men eg er gravid, så det blir 1 kopp, kanskje 2. Eg låg nemmelig våken minst ein time etter eg la meg, stiv som ein stokk og kjempe redd. Baby har ikkje sparka på fleire veker, grunna plassmangel, spark er bytta ut med romstering. Han har og latt ribbeina mine vere i fred! I natt kjente eg dei små føttene som før jul sparka hardt oppi ribbeina fikle forsiktig oppi før det blei kraftigare og gjekk over til svake spark. Eg prøvde desperat å dytte litt på magen så han kanskje skulle snu seg litt og slutte, for eg venta berre på nåken skikkelig kraftspark som resulterte i eit par knekte ribbein. Høyrest det brutalt og overdreve ut? Det har nemmelig hendt, kanskje ikkje meg (bank i bordet), men det har hendt. Humøret i dag er overaskande bra, eg trur ikkje det er nåke som er meir uforutsigbart enn ei høggravid kvinne, haha. Så etter ein bedre frokost ligger eg på sofaen og sløvar og nyter stillheten i huset. Eg kjenner eg virkelig lengtar etter ein egen plass å bu, men å begynne å styre med det rett før fødsel trur eg er det dommaste eg kunne gjort.

 


 

Eg er i veke 39 no, og er så smått begynt å bli litt utalmodig. Så eg tenkte eg kunne jo prøve litt for å få fortgang på ting ista, så eg måka snø. Bekkenet mitt er jo ein drøm etter at haudet festa seg, så eg føler meg brått ustoppelig. Forløbig er det ingen fødsel, eg holdt berre på å tisse på meg av anstrengelsen og fikk utrulig ildt i ryggen. Eg har ikkje fått sjekka om eg er moden, så eg anar ikkje om det er hjelp i med forskjellige kjerringsråd... Men det kan vel umulig skade å prøve? Alt er klart, så baby er velkommen når han skulle bestemme seg for å komme. I måra hadde passa veldig bra sidan eg uansett skal på sjukehuset på vekstestimering. Sidan eg allerede kjem til å vere der, så kan eg vel like greit berre føde i samme slengen?

Sidan det ser ut som eg har heile dagen framfor meg i dag, lurte eg på å prøve meg på nytt babynest. Blei aldri heilt fornøgd med det forrige eg laga, og til tross for kor masse frustrasjon det førte med seg, så er det utrulig koselig å lage sånt til babyen. Dessuten må eg ha nåke å finne på!? Visst ikkje er det fare for at eg sovnar. Ringane under augene mine er like mørke som sjela mi, og senga ser farlig fristande ut...

24.02.2016 // 12:49 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Veke 39 - sprekkferdig

 


 

I dag er det tirsdag, og for meg så begynner ei ny veke alltid på tirsdag - ikkje mandag. I dag gjekk eg inn i veke 39! Dagens outfit er ein gigantisk herre boxer frå H&M og ei t-skjorte som faktisk dekker magen. Eg har vert med frisøren og endelig fått farga håret - vel og merke ikkje iført boxer... Det var kjempe godt med ei forandring, og uansett kor tøft det er med grått hår, føler eg meg litt meir levande med ny hårfarge.

Beina har eg slengt på bordet, og i bakgrunnen surrar Greys Anatomy. Eg dytta litt i magen fordi eg ikkje huskar sist eg kjente gullet mitt, og han romsterar forsiktig tilbake. Dagen har vert fyllt med modningsrier, kynnera, nedpress og ryggverk, og eg begynner å bli klar for fødsel. Om ikkje akkurat no, så kjenner eg lengselen etter ein litt mindre mage så snart haudet treffer puta og eg skal prøve å finne ei behagelig stilling å sove i. Ammeputa har erstatta haudeputa som no ligger mellom beina. Eg tenker baby heile dagen, kvar dag. Så det er naturlig for meg å skrive om det på bloggen når eg først somlar meg innom.

Eg skal prøve å ikkje fortelle kor lei og sliten eg er, eller kor vondt eg har over alt til alle døgnets tider. Istadenfor skal eg hente soloen som eg har lagt i frysen, og sjå nåken episodar med Keeping up with the Kardashians før eg finner veien inn i senga. Den nye og deilige senga som eg har eit hat/elsk forhold til. Neste gang eg skal ha ny seng blir det vertfall ei heil madrass, ikkje to madrasser samla i eit trekk. Eg ville igrunn berre titte innom og gi eit lite livstegn frå meg. Savnar å blogge, men tanken på å bøye seg ned og plukke opp dataen er alt for travel rett og slett.

23.02.2016 // 22:46 // Graviditeten

KOMMENTER HER (1)



Når som helst no

 


 

Tida flyr forbi, og alle blogginnlegg eg setter meg til å skrive fullfører eg aldri. Når det har gått nåken minutt så vandrar tankane mine og pluttselig er det heile gløymt. Pregnancy brains, tidlig ammetåke - kall det ka du vil, det er frustrerande.

No er eg gått inn i veke 38, og i magen min bærer eg ein perfekt og ferdig baby. Tida begynner gå veldig fort, og eg blir meir og meir spent på ka som er i vente. Eg har heile veien hatt planar om alt som fins av kjerringråd idet eg gjekk inn i veke 38, no derimot har eg ombestemt meg. Til tross for kor smertefulle desse siste vekene er, og ikkje minst kor tunge dei er, så trenger eg litt ekstra tid på å forberede meg. Eg håpar blant anna eg rekker å farge håret før fødsel, for no er eg lei grått hår og skal prøve nåke eg ikkje har prøvd på veldig lenge. Men alt står klart til lille bebis, så når han skulle bestemme seg for å komme så er han hjertelig velkommen, enten det er i dag eller om 4 veker.

Det er virkelig ingenting glamorøst med å vere høggravid, og spør du meg er det så langt ifrå vakkert som du kan få det. Eg biter sammen tenna kver gang eg snur meg i senga - nåke som skjer så sjeldent som mulig med tanke på at eg ikkje ligger godt uansett og det er ekstremt smertefullt. Når eg går ser eg ut som ei blanding av ein pingvin og ein gorilla som har gjort nummer 2 i buksa. Rattet kosar med magen når eg køyrer bil, og ofte må eg be om ei hjelpande hand for å komme meg ut av sofaen. Kroppen min er i tillegg begynt å samle på vatn, nåke som gjer det smertefullt å gå med sko, og eg kan ikkje sitte med føttene på golvet. Eg ser tilbake på bilder frå begynnelsen av 2. trimester og lurer på kor magen var. Den gangen følte eg meg gigantisk. I dag greier eg ikkje ein gang å sjå min egen navle...

 


 

Eg misunnar dei gravide kvinnene der ute som trenar og kler seg pent. I dag har eg på meg ein lang sommarkjole med ei skjorte over fordi eg ikkje orka tanken på å dra på meg bukse. På mandag gjekk eg 100 meter ned i byggefeltet og allerede etter 10 meter kroka eg meg sammen på grunn av blanding av kynnera og smerter. Trim for meg er å ta på meg sokkar og å komme meg ut av badekaret.

Kjære super kvinne der ute. Du som er høggravid og fortsatt trenar fleire gangar i veka, kler deg pent, steller deg, eter sunt og variert og får gjort alle dagens gjeremål. Korleis får du det til? Eg bøyer meg i støvet for deg, eg greier nemmelig så vidt å vere høflig mot folk dei få gangane eg bevegar meg ut av huset! Eg ser rundt meg på rotet og klør i dei opphovna fingrane mine etter å rydde, men eg får kynnera og smerter berre av tanken...

18.02.2016 // 17:58 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Høggravid og sliten

 

God kveld! Eg veit ikkje heilt kor dagane blir av, for eg er jo stort sett berre heime. I dag har eg faktisk tatt på meg bh og sminka meg, òg eg har vert ute av huset. Er nåken dagar sidan sist for å seie det sånn. Men når ein er høggravid, sliten, sover dårlig om natta, har vondt over alt, har heftige kynnera og til tider modningsrier så fristar det fort å holde seg inne på sofaen framfor TVen. Det er veldig godt å tenke på at eg nesten er ferdig med veke 36 og det nærmar seg meir og meir fødsel. Eg misunnar dei som har friske svangerskap og som ikkje minst greier å nyte det. Å gå gravid er ikkje for alle, og eg skal vere ærlig å seie at dei siste 8 månedane har ikkje vert dei beste i mitt liv. Når det er sagt så er det koselig å sjå magen min vri seg i alle mulige retningar, og kjenne ei lita baby rompe gni seg mot handa om den kvilar på magen.

 



Det er godt å tenke på at alt er klart, og at eg slepper å stresse med nåke dei siste vekene. Eg føler kanskje litt ekstra på det sidan eg er aleine og eg er den som må ordne det som må gjerast før babyen kjem. På fredag var eg nede på alle fire og skrubba golvet, rydda ut av klesskapet og la vekk over halvparten av klea mine (skal gi dei vekk til fretex eller lignande), ommøblert litt og rydda ein heil del så i går låg eg strak ut nesten heile dagen med smerter både her og der. Viktig å ikkje la seg lure og bli for ivrig dei dagane ein føler seg bra, haha.

 



Ka fyller eg dagane med som høggravid, sjukmeldt og i ganske dårlig form? Heldig for meg er eg allerede veldig glad i netflix og alt som følger med, så eg har stadig vekk ein serie som rullar på skjermen. Handarbeid er gull verdt, og eg både strikkar og heklar. I tillegg har eg kjøpt meg fargeleggingsbok. Også har vi termingrupper som eg ikkje hadde greid meg uten.

07.02.2016 // 23:49 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Eit lite livstegn

 



Eg er ikkje spesielt flink til å blogge for tida, og eg har igrunn ikkje nåken god unnskyldning. Bortsett frå at eg føler meg veldig utsleten om dagane og sover dårlig om natta og har vondt over alt. I tillegg er denne dataen så sinnsjukt treig! Har fortsatt ikkje fått fiksa aceren min sidan acer sin kundeservice er heilt elendig og dei berre har slutta å svare meg. Skal vel kanskje berre vente til garantien går ut så dei slepper å legge ut kostnadar.. Om eg huskar det får eg gjere eit forsøk på å ringe dei i måra.

Men herregud, på laurdag er eg høggravid! Tenk på det då, 34+4 allerede, herregud så tida flyr. Okei, no lyger eg. Tida flyr absolutt ikkje. Eg føler eg ikkje gjer anna enn å gå å vente, vaske kle, synge til magen, vugge litt på vogna når eg går forbi den, hekle på vognpynt, bestille dilldall på ebay, prøve å sove, sjå på serie, springe å tisse... Ver så snill å la dei siste vekene fly. Eg er ikkje ei av dei som gidder å late som alt er fryd og gammen og sei eg elskar å gå gravid når eg egentlig ikkje gjer det. Eg er meir spent på det som kjem etterpå. For tenk så spennande!

Eg er veldig spent på om eg kjem til å gå fram til termin. Egentlig har eg ein veldig sterk følelse av at han vil komme før, men ein veit aldri. Så lenge han helde seg inne fram til 37 fullgåtte veker så er eg fornøgd! ♥

28.01.2016 // 20:35 // Graviditeten

KOMMENTER HER (4)



Ka no?

 

Då var det offesielt... Alt eg trenger til baby kjem er i hus og klart. Trudde eg skulle føle ein indre ro, men egentlig føler eg meg enda meir stressa. Ka i all verden skal eg finne på no? Herregud for nåken kjedelige veker eg har framfor meg no... Ingenting meir eg handle til babyen kjem, og det er heller ingenting som gjerast. I dag henta eg nemmelige siste pakke som inneholdt ammepute (gud, jesus og maria for ei deilig pute), stellematte (den var såå masse finare på nettet...), vognpose og steriliseringsposar. Det er vel ingenting anna å gjere enn å legge seg ned å vente, sidan eg ikkje kan gå ut å trille på ei tom barnevogn...

 



Skal bli så godt å ha sprinkelsenga heilt inn til mi ega seng. No ventar eg berre på ny seng til meg, men er alt i boks! Lyslenka er foresten berre til pynt mens eg ventar, den skal så klart vekk til babyen skal ligge oppi der. Det såg berre såå tomt ut uten baby oppi senga. Uææ, eg er så utalmodig no. Eg lengtar så utrulig masse etter å få møte babyen min og endelig få ta han med heim frå sjukehuset. Det er så klart litt skummelt å tenke på, men herregud så eg gledar meg! No må det virkelig snart bli mars.

18.01.2016 // 16:18 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



I dag kom dagen...

 



Tida flyr, samtidig som den snegla forbi. Endelig er alt som må gjerast før babyen kjem gjort. Det vil sei, det viktigaste. Det eg ikkje allerede har i hus, er bestilt og på vei i posten. Eg har endelig begynt å senke skuldrane litt og sove litt bedre om natta igjen. Den siste tida skal eg prøve å nyte så godt som eg kan. Fødebagen (eventuelt kofferten) er pakka og klar, der manglar berre nåken deilige tøfler og eit par slippers. Babyklea er pakka i den fine stelleveska eg endelig fikk i dag. Begge deler står klart. Bilstol står klar med eit deilig ullteppe i, og eg har ei liste liggande med oversikt over ting som eg ikkje kan pakke ned på forhånd som eg må ha med. Hormonane kjem og går, og når eg tenker på tida eg har framfor meg trillar det fort ei tåre. Eg gledar meg så ubeskrivelig mykje til å endelig få gutten min oppå brystet. Eg ser fram til å bli ferdig med dette kapittelet og begynne på eit nytt og spennande.

I dag kom dagen. Eg er igrunn litt overaska over at den ikkje har komt tidligare med tanke på kor stor magen min er blitt. Så klart har eg kjent på pustebesvær når eg tar på skoa, men det har alltid gått fint. I dag var det derimot heilt umulig. Det hadde snøva masse ute, så eg måtte droppe joggeskoa og ta på vintersko. Sko som går litt oppover leggen, sånne ein må knyte igjen heilt øvers. Å herregud, det var rett før eg ropte etter assistanse! Etter mangen forskjellige arbeidsstillingar, smerter og snapping etter pusten fikk eg det endelig til. Av og til må eg berre le av meg sjølv, for eg må sjå heilt latterlig ut. Unngår å sette meg på golvet, for eg veit at det er nærmast umulig å komme seg opp igjen. Å komme seg ut av senga blir berre ei større og større utfordring. Etter å ha gått opp trappa er eg andpusten. Dodøra blir stadig vekk slengt i magen fordi eg gløymer kor svær eg har blitt. Eg setter meg fast på vei ut av bilen og tutar med magen om eg lenar med fram for å sjå bedre.

15.01.2016 // 19:58 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Godt nyttår - sånn litt på etterskudd

 



No er det alt for lenge sidan eg har komt med ei oppdatering, så eg syns det er på tide. Eg føler meg stort sett som ein vandrande kval for tida. Enkelte dagar kan eg føle meg unormalt spretten, men som oftast føler eg meg som ein stranda kval som må ta fart og rulle seg ut av senga. I går oppdaga eg at jakka som eg fikk igjen for ei veke sidan er blitt alt for lita no. Eg hadde aldri trudd det ville vere mulig å bli så svær, så eg er spent på å sjå korleis det blir dei siste vekene. Så akkurat no er eg uendelig glad for at eg heile veien har vert ivrig med å få gjort ting ganske tidlig. No er det dei siste store tinga som manglar å få på plass, så er det berre å legge seg ned å vente. For eg er faktisk ganske sikker på at om nåken veker så er det fysisk umulig å bevege seg.

Eg håpar alle har hatt ein god start på året. Her fikk vi ein flott idè om å køyre litt opp i høgda for å sjå på rakettane på nyttårsafta. Det blåste, så det var iskaldt, og i tillegg var det heilt mørkt sidan det var så og sei midt i skogen, så bilen måtte stå og gå med lysa på for at eg ikkje skulle få eit panikkanfall. Er ein pyse så er ein pyse, haha. Vel, det viste seg at vi var litt for høgt oppe og langt vekke frå alle rakettane... 



Egentlig hadde eg planar om å få rydda og kasta litt i dag, men for å vere ærlig så fristar det mest å legge seg strak ut på senge med Friends på skjermen og handa i chips posen. Eg må sei at det tar på å lage eit nytt liv, for så trøtt har eg ikkje vert sidan 1. trimester. Men då var eg så trøtt at eg kvilte middag kver dag og var lite utslitt. Rett over 2 månedar igjen no! Er eg den einaste som er begynt å bli litt utalmodig no? Kor lenge har du igjen?

06.01.2016 // 15:01 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Fødestellebord!?

 

Heisann! Ken er verdens dårligaste bloggar for tida? Jo, det er nok meg.. I det siste har eg berre følt meg veldig sliten. Eg merkar bedre på kroppen for kver veke som går at det er travelt og begynner å bli veldig tungt. I tillegg har eg begynt å sove veldig dårlig, og med mindre Friends rullar på iPaden kan eg igrunn berre gløyme nattesøvn. Og det kjem frå jenta som må ha det så stilt når ho skal sove at ho brukar sov i ro kver natt... Akkurat no er eg veldig takknemmelig for at eg er sjukmeldt, for då kan eg holde senga til langt ut på dagen med god samvittighet. I går var eg ein tur på butikken og handla litt småtteri som eg skal pakke med meg i fødebagen (kofferten då) og styrte litt med klesvask og pakking og herregud så utslitt eg var etterpå. Men likevel så sovna eg ikkje før klokka var rundt fire, og var lys våken innen klokka åtte...

 



Okei, forløbig er det meir ein fødestellekommode. Manglar fortsatt koffert å pakke i, i og med at den eg har er alt for stor...

Ein ting eg syns er vanskelig når eg skal pakke fødebag er å pakke kle til babyen. For det første så er det umulig å vite korleis været blir i mars. For eg har opplevd at det er både vinter, vår og sommar. For det andre så er eg førstegangs gravid og har aldri hatt ansvaret for å bestemme ka kle ein baby skal ha på seg før, eller kor masse kle. Ikkje er eg nåke typisk venninne person heller, så føler ikkje eg har nåken å spør der heller. Ull? Ikkje ull? Kor masse ull? Kor masse utpå ulla? Heldigvis er det babyklea som tar minst plass, så får heller pakke med litt ekstra og litt forskjellig. Tida går så seint, men samtidig så fort. Og eg lengtar virkelig etter å få den lille gutten eg bærer rundt på kver dag opp på brystet mitt og endelig få møte han.

Er det ikkje litt rart korleis vi bærer rundt på ein baby i overkant av ni månedar? Ein liten baby som vokser ut frå ingenting og blir større for kver dag. Ein liten baby som tissar, drikker, sparkar og romsterar rundt. Magen blir større og større og ein merkar berre meir og meir at det er eit liv der inne. Men at det er ein baby er veldig rart å tenke på. Og denne babyen ein bærer rundt på, som ein aldri egentlig har møtt blir ein så utrulig glad i. Sjølv om ein kan få så uendelig mange plager og klage frå sola står opp til sola går ned, så elskar du den babyen så høgt at du veit du ville ikkje ha blunka ein gang før du ofra livet ditt for den. Det er rart korleis du går frå å stå heilt aleine på badet med ei positiv test i handa, hive etter pusten og å gråte, til å prøve å bestemme seg for om det er verdt å ha sprinkelseng beskyttar fordi du har lest det kan forårsake krybbedød og å pakke fødebag og bekymre deg for at babyen enten skal fryse eller vere for varm. Ting forandrar seg, livet forandrar seg. Med ein gang eg trur eg har lært det eg kan lære får eg ei ny utfordring og eg får nok ein gang bekrefta kor utrulig sterk eg er. Og det er eg takknemmelig for! Det er ikkje alt eg skriver her inne, langt ifrå, men ein ting eg sikkert; dei siste månedane i livet mitt har ikkje vert enkle!

30.12.2015 // 09:55 // Graviditeten

KOMMENTER HER (4)



Svangerskaps oppdatering veke 31

 

Det blei aldri nåke oppdatering i går. Kunne lagt ut i går, men då følte eg nesten eg måtte ha venta med denne vekas oppdatering for at det ikkje skulle bli så tett. Har uansett følt meg veldig sliten og lite fresh, og har egentlig veldig få bilder av magen.


 



Termin - 10. mars.

På vei - 30+0 - veke 31.

Veker igjen - 9.

Trimester - 3. trimester.

Vektoppgang - No har eg faktisk ikkje turt å hoppe på vekta igjen, haha.

Neste kontroll - 13. januar trur eg.

Kjønn - Gutt.

Navn - Greier fortsatt ikkje bestemme meg for Noah, Aron eller David.

Utalmodig - Veldig! Lengtar etter å kjenne at fødselen er i gang, pakke bilen og komme meg på sjukehuset!

Nye innkjøp - Bestilte nettopp to ullbodyar, eller har eg kjøpt brystpumpe, albueskjell,

Utstyr så langt - Stellebord, vogn og bilstol. Skal gjere meg ferdig med resten av utstyret og alt som trengst før januar er omme!

Melk i brysta - Haha, ja! Raraste eg nåken gang har sett...

Strekkmerker - Off...

Hevelsar og vatn i kroppen - Nei.

Aktivitet - Gud ja! Kan neppe bli meir aktiv enn han er no. Enkelte dagar syns eg det varer heile dagen. Merkar at han sover kortare stunder og er veldig aktiv. Er begynt å bli dårlig plass, så er meir bevegelsar enn spark. Om han faktisk sparkar no gjer det nesten ildt. Han sparka på samme plassen fleire gangar for eit par veker sidan og då var eg øm der resten av dagen.

Tungt - Det varierar. Enkelte dagar føler eg meg utrulig tung og berre tanken på å stå opp er uutholdelig. Andre dagar føler eg meg lett som ei fjær.

Kynnera - Ja dei begynner å ta seg opp no...

Haudet festa - Nei, han ligger fortsatt og snur på seg syns eg. Helst ligger han med haudet opp!

Barnerom - Skal ikkje ha barnerom den første tida. Då skal eg ha han på rom med meg, og helst i samme seng som meg.

Cravings - Maarud chips og julebrus! Måtte kjøpe kims i dag i og med der var tomt for maarud, og eg kjente lukta av solsikkeolje med ein gang eg åpna posen!

Plager - Halsbrannen har meldt sin ankomst. Eter eg for masse chips eller avokado er helvete laust, og når eg legger meg ned er eg sikker på eg skal kaste opp. Ellers er det bekkenløysning, haudeverk, hormonar, sliten, vondt både her og der i magen til tider, sover dårlig og eg er så svær at eg må nesten ta fart for å snu meg i senga.

Humør - Varierar. Prøvar å holde humøret oppe og vere positiv. Men eg skal ærlig innrømme at eg er kjempe lei, og eg har ikkje akkurat hatt eit så veldig enkelt svangerskap så langt...

Sjukehusbagen - Eg skreiv lister i heile går, og i dag handla eg faktisk litt smått som eg skal pakke i den -tannkost, tannkrem, ei god handsåpe, hårstrikk, frisklemmer, handspeil og nåken litt store bind (i tilfelle, tar ikkje store plassen). Baggen (eller kofferten, må berre finne ein i passande størrelse først) skal vere ferdig pakka før vi går inn i februar. Eg er heilt bortreist, og skulle nåke pluttselig skje greier eg ikkje å samle sammen det eg trenger uten å gløyme nåke viktig, som for eksempel bilstol, kamera, sokkar eller mobilladar. Og med eventuelt rier på toppen av det heile, nei takk. Er dessuten ein time til sjukehuset, og i mars kan det fortsatt vere veldig vinter og glatt - så kan ta si tid. Denne frøkna skal vere forberedt, haha!

Høggravid - Nei, men jammen det nærmar det seg, wææ. 4 veker og 4 dagar igjen!?

29.12.2015 // 19:41 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Min egne lille jule tradisjon

Om ikkje lenge er det julafta, tenk på det. I kveld har vi pynta jueltre og sett hovmesteren og grevinnen, som tydeligvis mangen andre ser på og. Var vertfall tydelig ut frå snapstory å dømme, haha. Lille julafta er nesten over, og som kvert år tidligare skal eg sjå Barbie til nøtteknekkeren på senga. Trur eg har gjort det sidan eg var sånn 14/15 år gammal, så det er kjempe koselig og har på ein måte blitt min egne lille tradisjon! Og folkens? Gjer dokke sjølv og dei rundt dokke ein bjørnetjeneste i måra og legg ifrå dokke telefonen og bruk tida på dei rundt dokke. God natt!

23.12.2015 // 23:22 // Kvardag

KOMMENTER HER (0)



Lillejulafta

 



Kor blei det av tida? Pluttselig er det allerede 23. desember? Lillejulafta!? Eg klagar heile tida over at tida går seint, men egentlig så flyr den jo forbi. Ute er det fortsatt grått, men det går fint. I dag er det lillejulafta. I dag skal eg vere ilag med den fine og gode familien min, pynte tre, drikke gløgg (okei, eg har aldri smakt gløgg før og gjer det sikkert ikkje i år heller), sjå kvelden før kvelden, ete snop og julekaker og berre kose meg. Eg er så heldig, og så uendelig takknemmelig for at eg har det så godt som eg har det. Tankane mine går år etter år ut til dei som ikkje er like heldige, og eg får vondt i heile meg...

No prøvar eg egentlig å samle mot til å komme meg på butikken. Eg veit det kjem til å vere stapp fullt med folk over alt, som om det ikkje var slitsomt nok å gå på butikken frå før av. Det er svært få som er så snille når dei står i køen til kassa med ei stapp full handlevogn og ser meg bak dei, gravid med berre to ting i henda, som smilar og seier eg kan gå framfor dei. Er det berre eg som tenker at det ville vert ein snill og høflig ting å gjere? Nei, det er vel ingenting å utsette, det beste er nok å hoppe i det. 

23.12.2015 // 13:44 // Kvardag

KOMMENTER HER (0)



Når kroppen seier stopp

 

Uff, no begynner eg virkelig å kjenne på kroppen at eg er gravid. Eg gruar meg nesten til å snu meg i senga og det begynner å bli tungt å reise seg. I tillegg er eg skikkelig sliten. I dag ligger eg i senga enda, rett og slett fordi eg til tross for ca 9 timar søvn fortsatt er utslått. Svolten er eg og. I fleire veker har eg ikkje greid å presse i meg meir enn 2 skjever i gangen uten å føle meg mett, no har eg nettopp ete 2 skjever til frokost, og skal snart gå å lage meg 3 til... Haha, det er rart korleis og kor fort til forandrar seg! Så i dag, 22. desember, har eg bestemt er ein perfekt dag til å gjere absolutt ingenting på. Eg skal prøve å ikkje stresse med alt som burde vere gjort før fødselen (faen, no begynte eg å tenke på fødebaggen igjen...), og eg skal ikkje gjere meir enn nødvendig, eg skal vertfall ikkje sminke meg i dag. Det er i underkant av 3 månedar igjen til termin, og eg er sliten.







Derfor er dagen i dag ein perfekt mulighet til å ligge i senga og sjå julefilmar, blogge, syte over at snøen fortsatt ikkje har meldt sin ankomst, ete, prøve å bestemme meg for navn og ligge å sprelle på ryggen fordi eg ikkje kjem meg opp. Eg meinar det, om dokke kunne sett meg når eg skal prøve å reise meg opp av og til, trur eg dokke hadde knekt sammen. Eg må berre le av meg sjølv, for eg vil tru det ser latterlig ut. 

22.12.2015 // 12:49 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Svangerskaps oppdatering veke 29

 



Termin - 10. mars ♥

På vei - 28+6, veke 29.

Veker igjen - 11 - la dei fly forbi takk.

Trimester - 3. trimester, endelig 3. og siste trimester!!

Vektoppgang - 8 kilo trur eg, hjelpes.

Neste kontroll - Lege 8. januar og jordmor 13. januar.

Kjønn - Gutt.

Navn - Greier fortsatt ikkje bestemme meg..

Utalmodig - Jaaa, herregud så utalmodig eg er.

Nye innkjøp - Vogn, bilstol, stellebord, bleiebøtte (fikk den gratis då), 1 ullbody, 1 heildress, 1 strømpebukse og 1 nydelig badekåpe (greide ikkje dy meg ♥).

Utstyr så langt - Vogn, bilstol og stellebord.

Melk i brysta - Nei, ikkje enda. Håpar ikkje det er sånn at den burde ha komt no?!?

Strekkmerker - Jaa.....

Hevelsar og vatn i kroppen - Nei, og nei takk.

Aktivitet - Ja! Minkar på spark, og er meir romstering. Begynner å bli liten plass for den voksande gutten.

Tungt - Det varierar veldig, akkurat no merkar eg ikkje nåke til magen anna enn når eg skal bøye meg ned, reise meg opp og sånn. Andre tider føler eg det er veldig tungt..

Kynnera - Litt, men er så lite at det nesten ikkje er verdt å nevne ein gang.

Haudet festa - Nei.

Barnerom - Nei. Skal ha han på samme rom som meg første tida uansett.

Cravings - Mozell, epler, rista skjeve med salami og agurk (ånei, no fikk eg lyst på det..) og blomkål.

Plager - Enkelte dagar føler eg eit voldsomt stort press oppover, så det er til tider ubehagelig å puste, ildt er det og. Ellers er det bekkenløysing, ryggverk og søvn.

Humør - Hormonane har nådd nye høgder, så eg kan love deg det svingar.

Sjukehusbagen - Nei, den ligger bakerst i haudet og gneger.

Høggravid - Nei.

21.12.2015 // 20:00 // Graviditeten

KOMMENTER HER (2)



Første klesvasken

 



Heisann! No sitter eg på sengekanten og knaskar kakemenn og høyrer på regnet ute. Det er berre 3 dagar til jul, så det begynner å haste med snøen. Desverre ser det ut som vi må rekne med ei grå og våt jul.. Det er litt trist sidan eg for ein gangs skyld har litt julestemning og gledar meg til jul. Men det er ingenting vi kan gjere med det. Heldigvis er det så mørkt ute store delar av dagen at været ser vi ingenting til uansett når vi sitter inne. Det viktigaste er uansett å tilbringe tid med familien. Eg er så takknemmelig for at eg er så heldig som eg er. Eg har ein god familie å feire jul med, og det har eg alltid hatt. Ein snill familie, aldri nåke alkohol, ikkje nåke vold.. Ingenting! Så eg kan virkelig ikkje klage! For kvert år så gråter eg litt for alle dei som ikkje ser fram til jul.. Uansett ka som er grunnen..



I går fikk eg faktisk gjort litt nytte for meg. Eg har fått vaska nesten alle babykleda i størrelse 50/56, og no henger dei til tørk ute i gangen. Eg veit ikkje om eg er blitt heilt tullete, men det luktar serriøst baby av dei. Kanskje det er tøymykneren!? Eg veit ikkje, men det luktar baby, skikkelig baby, og eg er meir utalmodig enn nåken gang. Det er i underkant av 3 månedar igjen, og aller helst vil eg få alt på plass så fort som mulig no over nyttår. Desse 6 månedane har egentlig berre forsvunne, så då burde nesten dei siste 3 går fort?

I dag var eg ein siste tur til byen før jul for å handle den siste julegåva og finne ein kjole eg kan gå med på julafta (som foresten er verdens største utfordring sidan ingen selger fine mammakle, og ein veger rundt 1 tonn). Og ja.. Eg er godt klar over at magen min er stor, eg er òg godt klar over at det syner veldig godt at eg er gravid. Så eg kan forstå at folk flest legger merke til magen og kastar eit lite blikk. Men heerregud så folk stirrar. Ikkje eiger dei skam, dei glor på magen så dei sikkert får varige nakkeplager når dei går forbi. Er det nåke eg hatar så er det når folk stirrar åpenlyst på meg, det er så utrulig uhøflig..

21.12.2015 // 18:16 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Som ei skilpadde med skallet på magen

 

Klokka er 07:16 og eg er våken. Eg kjenner at uansett kor eg prøvar å legge meg i senga så er det ingenting som hjelper på 1 stk sprengt blære. Det er berre å føle seg fram i det mørke rommet og komme seg ut på badet. Når eg endelig er tilbake i senga, har fått dyna opp til haka og puta under magen og eine låret innser eg fort at eg ikkje får sove igjen. For no er eg nemmelig lys våken! Eg prøvar litt forskjellige ligge stillingar, det vil sei at eg tar sats og gjer mitt beste for å snu meg i senga. Magen er begynt å bli svær, og når ein legger til bekkenløysning så kan sånne enkle ting bli svært utfordrande. Så der ligger eg, føler meg litt som ei skilpadde med skallet på magen. Eg innser kjapt at det er håplaust.

Er det nåke eg saknar så er det å ligge på magen. Trur ikkje eg har prøvd å legge meg heilt over på magen sidan veke... Det var vertfall før veke 20, og det var veldig ubehagelig. Så den dagen eg endelig kan ligge på magen igjen skal eg nærmast ta springfart og lande på magen. Kor som helst! Enten det er i senga, på kjøkkenbordet, parkeringsplassen utfor butikken eller mageplask i Breimsvatnet. Neida.. eller joda.

No er magen begynt å rumle. Og når eg seier magen så meinar eg så klart ribbeina. Det er litt sjukt å tenke på kor alt inni meg blir av når babyen tar opp all plassen. Kvinnekroppen er fantastisk, er den ikkje? Mannfolk er vel og bra, men herregud, dokke slår faktisk ikkje oss kvinnfolk! Så no rumlar ribbeina mine, men eg veit at så snart eg gir opp søvnen og står opp så er det ikkje lenge før eg har sovna igjen. Innen ein time ligger eg strak ut med magen i været og snorkar så huset ristar, og eg våknar ikkje før alt for seint. Tenk så masse enklare det hadde vert om eg berre kunne ha sove til ni, så hadde eg slept alt dette. Men tydeligvis er det ein liten gutt som allerede er bestemt på at ca klokka sju, så er det ei passande tid å stå opp på. For etter eg blei gravid har eg hatt innebygd vekkarklokke som er stilt inn på ca det klokkeslettet...

20.12.2015 // 08:42 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Stellebord på plass

 

Heisann! I kveld var det godt å dumpe ned på senga. Eg merkar på kroppen at den er begynt å bli sliten, og det er mindre som skal til iløpet av dagen før eg føler eg har gjort mitt. Eg har egentlig hatt ein relativt rolig dag. Begynte dagen med å sjå litt gamle filmar frå vi eg og søstra var små, nåke som alltid er koselig. Også fikk eg kjøpt kommode som skal brukast til stellebord, endelig. Klea var begynt å hope seg opp, og eg har allerede litt bleier og stelle produkt i og med at dei solgte ut av ein butikk for ei lita stund sidan og det var utrulig masse pengar å spare. Så no har eg satt sammen kommode (til bekkenet sin store fortvilelse, men skal eg så skal eg - og helst skal eg gjere det sjølv!), og fått plassert ting. Og no manglar eg berre ein stelletopp til stellebordet! Eg holdt på å begynne å grine når eg pakka ut dei minste nyfødt bleiene og såg kor små dei var. Det er så deilig at eg begynner å få på plass ting no. Eg likar ikkje å utsette ting til siste liten og stresse. Dessuten veit ein aldri når ting kan skje. For alt eg veit så melder gutten min sin ankomst lenge før termin. Det er så mangen som syns det er morsomt at eg ordnar enkelte ting allerede no, men eg likar å ha ting i orden. Og dette syns eg er kjekt, så då ordnar eg meir enn gjerne ting før enn seinare!

 



Egentlig har eg lyst å bytte ut handtaka med nåken fine knottar. Er vel nåken som selger det, tru?

Eg kjenner at eg er begynt å bli ordentlig utalmodig no. Når eg fikk vogna i huset blei ting enda litt meir virkelig, og alt virka så mykje nærmare. Det er ingenting eg vil meir akkurat no enn å bli ferdig med denne ventetida og endelig ha gutten min i armane mine. Vennligst la dei neste tre månedane fly forbi. For no er eg endelig klar for å bli mamma!

 

19.12.2015 // 22:57 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Ventetida

 



God kveld! I dag tok eg nåke eg håpte ville bli den siste julehandelen, men det blei det, desverre ikkje. Eg gjekk egentlig berre rundt litt i ei tåke og prøvde å konsentrere meg. Eg er virkelig spent på kor gale ammetåka kjem til å bli, når det er så gale allerede. Så er det å finne antrekk til julafta, nåke som ikkje er så enkelt med den store magen min. Begynner virkelig å glede meg til jul no, og masse tid med heile familien. Og til meir eg gledar meg til meir gledar eg meg til neste år når vi har eit nytt tilskudd i familien å feire med. Til nærmare vi kjem mars, til meir lengtar eg etter å endelig møte babyen min og begynne på eit nytt kapittel av livet mitt. Herregud så eg gledar meg, får tårer i augene berre av tanken! Aller helst vil eg gå i dvale fram til fødselen så eg slepper å gå å vente og vente.

17.12.2015 // 21:58 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Sliten frøken!

 



Heisann! No er eg nettopp komt igjen frå ein veldig koselig juletrefest. Det begynner å bli mange år sidan sist eg var på det. Men, på ein juletrefest blir det litt av eit støynivå, så om ein kombinera det med knall harde stolar så kan eg love deg at eg hadde vondt i både haud, nakke og bekken når eg reiste heim. Magen min nærmast skriker etter mozell no, desse cravingsa. Så i kveld som alle andre kveldar skal eg synke ned i senga med både serie og mozell før eg sovnar. I måra skal eg på enda ein julegåve handel, og håpar virkelig at det blir den siste handelen i måra. For det er så stappfullt i butikkane no før jul, til og med tidlig på dagen. Også kryssar eg fingrane for at KappAhl er opna igjen, for dei har så nydelige babykle!

16.12.2015 // 21:41 // Kvardag

KOMMENTER HER (0)



Endelig barnevogn i hus

 



Gjett om eg er glad då. I dag har eg nemmelig kjøpt *trommevirvel* vogn. Så når eg kom heim var det berre å oversjå bekkenløysninga, og sette den sammen. Etterpå bytta eg på liggedel, sportsdel og bilstol på understellet samtidig som eg trilla rundt kjøkken og stove. Ja, og gliste! I måra skal eg prøve å ta nåken skikkelige bilder i dagslys. No forstår eg virkelig alle gravide som brenner etter å ta med seg vogna ut å prøve den. Men, då hadde vel naboane sett litt rart på meg.. Vurdera nesten å slenge den i bilen, køyre til ein plass eg ikkje kjenner nåken og ta den ut å trille. Nei, eg skal gjere mitt ytterste for å vente til babyen kjem. Åååh, det er så ubeskrivelig deilig å endelig ha vogn og bilstol i hus. Føler at ting begynner å falle litt på plass, og det blir litt meir virkelig. Eg manglar fortsatt ein heil del, men eg har i det minste meir på plass enn eg hadde i dag tidlig!

No skal det bli ubeskrivelig å legge seg under dyna med serie. Eg er så trøtt at det er rett før eg sovnar sittande. Så håpar eg virkelig og kryssar alt eg har for litt meir søvn i natt. I måra skal eg prøve å få ut svangerskaps oppdatering! ♥

15.12.2015 // 23:03 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Hallo 3. trimester

 




I dag skulle eg vel egentlig skrive eit positivt innlegg.. Får prøve å sjå vekk ifrå at eg nesten ikkje har sove i natt, huda mi brenner og morgenkvalmen er tilbake grunna lite søvn. Men eg skal uansett dra meg ut av senga (så snart kvalmen har gitt seg så klart..), hoppe i dusjen og komme meg til jordmor. Håpar eg får unnagjort resten av julegåvene i dag. Det blir litt for domt å køyre ein time til byen for å handle julegåver, også finner eg ikkje nåke og må køyre heim etter maks to timar grunna verken ryggen, bekken eller føter greier å bære min gravide kropp lenger. Også blir eg så sur når eg går og trakkar, herregud så sur eg blir. Og når eg går med opa jakke så stirrar omtrent 70% av alle forbipasserande nåke heilt (unnskyld ordbruken) jævlig på magen min. Ikkje eit lite blikk, men dei glor. Forstår dei godt, for eg er svær. Men når ein allereie er sur så kan du banne på at det og kjem til å irritere deg, haha. Tikkande bombe kor? Og når vi først snakkar om ting som irritera meg ekstremt mykje som gravid og hormonell la meg berre snakke om parkeringa til folk. Du har dei som mest sannsynlig har parkert i blinde, på tvers i feltet eller akkurat over stripa. Også har vi dei verste av alle.. Trommevirvel.. Som parkar midt på to parkeringsplassar fordi dei syns dei har ein så fin bil at det beste er å parkere sånn så ingen bulkar den. Unnskyld meg? Det er så og sei stappfullt på parkeringsplassen og du prestera å ta opp to plassar!? Kjenner at blodtrykket blir høgre berre av tanken..

I dag begynner eg på 3. trimester! Tenk på det, no flyr brått tida her. 3. og siste trimester. Tida begynner å gå fort. Såg nettopp på kalendaren og det er jo julafta i neste veke!? Eg var egentlig klar over det, men måtte berre dobbeltsjekke for eg greide ikkje heilt å tru det. Om rett over ei veke feirar eg jul med familien min og julekula. Til neste år med ein baby i huset med oss! ♥ Men no er det nok meiningslaus babling frå meg. Eg håpar alle får ein fantastisk fin tirsdag.

15.12.2015 // 09:15 // Graviditeten

KOMMENTER HER (2)



Slutten av 2. trimester

 

I måra begynner eg på veke 29, herregud, tenk på det då. Eg går inn i 3. og siste trimester. Eg håpar virkelig at tida flyr, for eg begynner å bli alvorlig ukomfertabel. Magen har vokst i ein enorm fart fram til no, og det har endelig begynt å roe seg (har ei jakke som eg akkurat har fått igjen i nåken veker no, måler utfrå den, haha). Til tider er det utrulig ubehagelig å puste, og hormonane er heilt ute av kontroll. I måra skal eg prøve å vere positiv! I måra skal eg til jordmor, nåke som alltid er kjempe koselig sidan vi har verdens beste jordmor her i bygda, og muligens kjøpe barnevogn etterpå. Isåfall skal eg trille den rundt heime resten av dagen med verdens største glis!

Eg har i det minste fått pakka inn nåken julegåver i dag, og er heldigvis begynt å bli vant til tilværelsen som sjukmeldt og lat. Sjølv om eg savnar utrulig masse å stå opp alt for tidlig og reise på jobb, vere med pasientar og kollegar. Skulle jammen det gitt mykje for å vere frisk og kunne gått i jobb. Men ein venner seg visst til alt.. Tre månedar igjen no. La dei tre månadene fly forbi!

 



I måra skal eg prøve å få tatt nåken bilder i dagslys. Kan faktisk ikkje huske sist eg gadd. Er så utrulig treig med å komme meg ut av senga for tida, og kan ligge i timevis med serie før eg står opp. Herregud for eit liv, haha.. No skal eg prøve å tvinge i meg litt kveldsmat før eg forsvinner i drømmeland. Matlysta har tydeligvis forsvunne igjen, og eg må nesten bli mint på å ete.. Hadde virkelig trudd eg kom til å bli ei av dei som ville stappe i seg alt ho kom over når eg blei gravid, men der tok eg visst feil.

Ha ei god natt alle sammen! ♥

14.12.2015 // 23:21 // Graviditeten

KOMMENTER HER (2)



5 fordelar med å vere gravid

 



Eg syter ekstremt mykje som gravid, spesielt no for tida. Eg er hormonell x10, sleten, lei og misfornøgd. Men, det er faktisk nåken positive sider med å vere gravid. Det er faktisk veldig mangen! Så eg tenkte å skrive ned nåken no..

Den o-store magen.

Den magen som jenter i alle år har trekt inn på bilder og trent for å få flat. Pluttselig er det fint å ha stor mage. Folk stryker deg på magen og seier med store auger ''så fin du er!''. Du begynner å kle deg for å framheve magen, og sluttar å trekke den inn på bilder. For uansett kor stor magen blir syns jo alle har du er såå fin, haha.

Humøret.

Det er travelt å vere hormonell, spesielt når folk ser domt på deg fordi du blir lei deg eller irritert for ingen grunn. Samtidig er det jo ei god unnskyldning. Endelig har ein, ein grunn til å vere urimelig. Det er heilt OK å bli irritert fordi kassadama ikkje utførte tipptopp service, det er òg OK å gå derifrå med tårer i augene. Det er og enkelt å forklare korfor du er som du er akkurat no, for det er berre å fortelle at du er hormonell. Eg har fått ein ny forståelse, og eg svergar å for alltid vere tålmodig med gravide kvinner og vise forståelse overfor hormonanene deira (med mindre eg er gravid sjølv, så klart..).

Lat.

Det vekser eit liv inni deg. Bekkenløysning, halsbrann, problem med å plukke ting opp frå golvet, vanskelig å finne ei behagelig sovestilling, hormona, kynnera osv. Enkelte dagar kjenner du deg utslått, og vil helst ikkje gjere anna enn å ligge i senga og sjå på netflix. Og det er heilt OK! Ein går gjennom ein heil del i løpet av eit svangerskap, og om ein vil ha ein lat dag så er det faktisk ingen som kan nekte deg det.

Mat.

No har eg ikkje hatt nåken spesielle cravings enda, det er utrulig lite. Men, herregud, du eter faktisk for to. Om du føler for å ete Ben & Jerry's til middag, og spagetti til frukost er eit svangerskap den perfekte tida til å gjere det med god samvittighet. Dessuten er det ikkje så nøye om du legger på deg litt, for slank er du ikkje akkurat lenger uansett. Visst nåken ser rart på deg så seier du berre at du eter for to.

La det gro.

Etterkvart som magen vekser, er det enkelte... områder som blir vanskeligare å skimte. Spør du meg er det den perfekte unnskyldninga for å legge barberhøvelen til sides for ei lita stund, eller i det minste la det gå litt lenger tid før neste trim. Eg trur dei fleste gravide veit ka eg snakkar om. For herregud, å barbere leggane er ein ting, men intimbarbering blir vertfall ein sjansespel.

13.12.2015 // 22:41 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Første gangen..

Prøvde å finne eit innlegg på ein blogg som eg likte, men lånte heller litt her og litt der.

Mitt første kyss

Å herregud, eg huskar det så vidt. Mest sannsynlig fordi eg har prøvd å fortrenge det? Eg fikk min første kjæreste på ungdomsskulen, gjekk vel i 8. klasse. Trur vi stod lenge utfor skulen, før det blei eit kjapt kyss og ein av oss sprang. Nei, eg fikk ikkje sommarfuglar i magen første gang eg kyssa nåken, haha.

Min første fest

Eg blir flau berre av tanken.. Var vel fyllt 15 år, og eg og ei venninne hadde styrt på lenge for å skaffe alkohol. Eg trur eg drakk 3 cider, og 1/2 øl før eg sjangla rundt. Vi innbilte oss at politiet kom, og sprang hylande gjennom skogen og gøymte oss under ei presenning. Trur aldri der var nåke politi når eg tenker meg om, og eg trur vertfall ikkje eg var full. Men, er ein 15 så er ein 15..



Min første jobb

Åh, minner! Min første jobb var på Rekroa, ein liten koselig kafè her eg bur som desverre er nedlagt no. Jobba annakvar helg, og eg burde virkelig ikkje jobbe på kafè.. Men kjekt hadde eg det vertfall. Også var det fantastisk god mat der, så at eg la på meg kan ein trygt sei, haha.

Mitt første kjæledyr

Gullet! ♥ Fikk vel Gullet når eg gjekk i 1. eller 2. klasse, altså ei kanin. Kaniner er ofte håplause kjæledyr, men Gullet var virkelig spesiell. Han var utrulig tam, så eg kunne sleppe han laus i hagen uten problem. På vinteren pleide eg å hive han ut i snøen, og sjå på ei fortvila svart og kvit kanin prøve å hoppe seg ut av den høge snøen, uff.. Hadde han faktisk i fleire år, og når han døde var eg virkelig knust. Trur eg hadde han fram til eg begynte i 9. klasse!

 



Min første catfight

På ungdomsskulen, i 10. klasse, i kinosalen.. Fikk det faktisk på det karakterpapiret eller ka det heiter.. 

Min første BH

Puppa fikk eg ikkje før i.. Eg huskar ikkje, men det var seint. Men kjøpte min første BH på klassetur i 7. klasse. Hello Kitty i størrelse 65A, hahah. Fikk kjeft når eg kom tilbake frå hytta fordi ei i klassa hadde visst kjøpt akkurat samme, jaja.

Min første kjæreste

Han eg fikk mitt første kyss av, på ungdomsskulen i 8. klasse. Akk, å vere ung og forelska igjen!?

09.12.2015 // 12:41 // Blogg

KOMMENTER HER (0)



Svangerskapsveke 28

 

 

Oisann, no er det ei stund sidan eg har slengt inn ei svangerskaps oppdatering. I dag er eg i veke 28, nåke som betyr at neste tirsdag begynner eg på veke 29 og går dermed inn i 3. og siste trimester. Herregud, kor blei egentlig tida av?

Termin - 10. mars. Screw it.. Prøvde holde datoen hemmelig i og med eg ville vere sikker på å få vere den som fikk dele nyheten om at gutten min var komt til verden i og med at når eg endelig delte nyheten om at eg var gravid visste allerede halve bygda det + litt til..

På vei - Veke 28.

Veker igjen - 12.

Trimester - 2. trimester, 3. trimester neste veke, wææh.

Vektoppgang - 8 kilo!! Har stoppa opp litt no då, heldigvis.

Neste kontroll - 15. desember.

Kjønn - Gutt ♥

Navn - Det er så alt for vanskelig. Eg likar Noah, Aron og litt David. Mellomnavn blir definitivt Emiil, i og med besta heitte Elfrid. Ja, Emiil med 2 i'ar - deal with it.

Utalmodig - Jaa! Begynner bli svært ukomfertabel og utrulig lei. Og når eg tenker på tida eg har i vente etter fødselen får eg tårer i augene og greier nesten ikkje vente.

Nye innkjøp - To par ullsokkar og ei strømpebukse.

Utstyr så langt - skal bestille vogn i neste veke trur eg, ellers har eg ingenting enda.

Melk i brysta - Nei.

Strekkmerker - Jaaa.. Kan nåken få dei til å stoppe?

Hevelsar og vatn i kroppen - Nei.

Aktivitet - Ja! Sparkar og makkar for fullt opp i ribbeina mine, og det er til tider utrulig vondt og ikkje minst ubehagelig.

Tungt - Begynner å bli, ja.. 

Kynnera - Har gitt seg.

Haudet festa - Nei.

Barnerom - Nei.

Cravings - Hmm.. Må ha mozell daglig, men det er vel det einaste.

Plager - Bekkenløysning, litt ryggverk, ligamentsmerter av og til.

Humør - Utrulig hormonell, eg har null kontroll på hormonane mine. Enkelte dagar kan eg grine i eitt sett uten at eg greier å stoppe det.

Sjukehusbagen - Nei, og eg begynner å stresse med den. Eg hatar å vere seint ute med ting, og vil ha alt klart i tilfelle.

Høggravid - Nei.

08.12.2015 // 22:29 // Graviditeten

KOMMENTER HER (0)



Velkommen desember

 

Eg ser det begynner å bli ei stund sidan eit vanlig innlegg. Du veit, der eg forteller ka eg åt til frokost, kortid eg stod opp, ka eg har på meg og alt det der. Okei, kanskje ikkje om akkurat det, men ja.. Av og til gløymer eg at eg har ein blogg, og det er litt godt. Å ikkje åpne dataen før kvelden, når eg ser eit par episodar av ein serien og sovnar. Dessuten er det så mørkt at det er jo nesten heilt umulig å få tatt nåken gode bilder til bloggen. Til og med når det er lyst er det mørkt. Eg gledar meg til det begynner å bli lysare. Den tida det er mørkt på natta og lyst på dagen. Ikkje enten mørkt heile døgnet eller lyst heile døgnet.

 



No har vi begynt på 1. desember, endelig. I måra er den 2. søndag i advent allerede. Tenk så fort tida går. Vi begynte nettopp på november? Og no er vi snart halvveis i adventstida. Eg som er så utalmodig på å komme til mars. Tida flyr jo, så pluttselig sitter eg vel med denne gutten i armane mine. Eg tenker foresten masse på navn om dagen. Og har eit navn eg lenar veldig mot, men eg er usikker. Det er jo eit alt for stort ansvar det med navn, herregud. Eg skal faktisk velge eit navn til ungen min som han skal ha resten av livet hass. Eit navn som skal definere han som person, avgjere om han blir stasminister eller sjukepleiar. Okei, kanskje ikkje så dramatisk, men du skjønnar. Det er eit stort ansvar, og eg er livredd for å velge feil. Tenk om eg ser at det navnet eg egentlig har valgt ut ikkje passar når eg får sjå han for første gang?

 



No ser eg kor skeivt den eine lyser er....

Som sagt så er det 2. søndag i advent i måra, og eg har eit problem.. Når eg kjøpte lys som eg skulle bruke som advents lys kjøpte eg lys med alt for god brennetid. Prøvde å la det brenne i nåken timar i går, og har tent det igjen allerede no, men.. Det varer alt for lenge!? Vanligvis er problemet mitt at dei levande lysa eg kjøper brenner ned alt for fort. Dette brenner for seint. Det skal tross alt vere ein viss forskjell på størrelsen på lysa.

05.12.2015 // 12:51 // Kvardag

KOMMENTER HER (2)



Dagens blogg Norge - lure lesarar framfor gode innlegg

 

Eg føler at ein dag gjekk nåke feil, om eg kan sei det sånn. Blogging i Norge blei som ein slags sport, ein sport ein måtte vinne. Konkurransen blei utrulig stor, og topplista krydde av mange gode bloggarar. Nåken oppdaga at for å havne lenger opp på lista var trikset å provosere og å lure lesarane sine. Du veit, skrive overskrifter som ikkje har nåke med innlegget å gjere, berre for at alle skal tru at no er det nåke stort på gang som du må få med deg. Egentlig var det berre ei flis i tåa, og ikkje så livstruande som ein fikk inntrykk i overskrifta. Og det ser ein meir og meir, for konkurransen blir berre større og større. Og til slutt kryr topplista av dyktige bloggarar og bloggarar som eigentlig har ein blogg med dårlig kvalitet men ligger på topplista fordi... ja, dei lurer folk inn på bloggen.

Det er så mangen dyktige bloggarar. Dei skriver varierte innlegg, tar gode bilder og trenger ikkje provosere eller lure nåken for at dei skal få lesarar. Og sånn som ting utviklar seg i dag er eg virkelig glad det faktisk står igjen nåken av dei og. Eg tenker det seier litt om kvaliteten på ein blogg når ein må bruke sånne triks for å få lesarar. Men det er kanskje berre meg? Det er klart at når ein bloggar så er ein nok ute etter oppmerksomhet på ein eller annen måte. Men eg savnar gamle blogg Norge. Når ikkje alt var ein konkurranse, og ein blogg var meir ekte..

04.12.2015 // 12:08 // Blogg

KOMMENTER HER (0)



Design laget av Julie Viktoria
hits